De sessies van de tweede dag van TED Global pasten perfect bij het thema “the substance of things not seen”. In eerste instantie fronste ik mijn wenkbrauwen bij de keuze van dit thema, maar de spekers gaven er zo’n prachtige inhoud aan dat ik het met terugwerkende kracht een briljante vondst vind.
Verborgen verbintenissen
De dag startte met de sessie Connected Consequences. Je zou kunnen zeggen dat “the power of the network” zo’n onzichtbare kracht is. Volgens Jonathan Zittrain hebben we verschijnselen als het Internet, Wikipedia en andere voorbeelden te danken aan kleine groepen fanatieke (lees: nerd-achtige) vrijwilligers (onbetaald) die achter de schermen ervoor zorgen dat wij doen wat we willen doen op het web.
Bijvoorbeeld in contact komen met mensen over de hele wereld volgens Stefana Broadbent. Deze “technologie anthropologe” doet onderzoek naar zulke relaties en heeft bestudeerd hoe mensen met hun favoriete contactpersonen communiceren. Zo blijkt bijvoorbeeld dat meer dan 80% van onze telefoongesprekken slechts met vier verschillende personen plaatsvindt, bij Skype ligt dat zelfs op twee.
Ook politieke regimes ondervinden de gevolgen van deze onzichtbare kracht. Zo noemde TED-fellow Evgeny Mozorov het spinnen van informatie via blogs in plaats van censureren door de Chinese regering en noemde dit the “spinternet”.
Daarna kwam Aza Raskin van Mozilla (gehuld in een gigantische sjaal) aan het woord die hamerde op het feit dat de huidige browsers eigenlijk heel gebruiksonvriendelijk zijn. Hij liet nieuwe functies van ubiquity zien als voorbeeld waarbij men in “gewone taal” veelvoorkomende handelingen kon laten uitvoeren. We moeten van een web van “nouns” (zelfstandige naamwoorden) naar een web van “verbs” (werkwoorden).
Rory Sutherland was een waardiger afsluiter van deze sessie. Deze ad-man van Ogilvy sprak met heerlijk onderkoelde Engelse humor (“I usually speak at TEDEvil. It’s held every other year in Burma.”) Volgens Sutherland moeten we veel meer op zoek naar waarde die niet in geld is uit te drukken. Reclame is al van oudsher gebaseerd op deze perceptie: “Is het niet fantastisch dat Coca Cola ervoor zorgt dat Barack Obama precies dezelfde cola drinkt als die zwerver op de hoek van de straat?” Hoe anders is het met het drinken van wijn. Onderzoeken laten steeds zien dat wijn alleen lekkerder lijkt te smaken als de proever weet dat de wijn ook duurder is.
Wat TED heel goed begrepen heeft is de mix tussen luisteren en praten. Na zo’n heftige sessie heeft het publiek 45 minuten om even koffie te drinken en met elkaar te praten over hetgeen zojuist op het podium is verteld.
Facebook
Twitter
Youtube
Flickr
Hyves